< BioRas - Biološka Raznovrsnost Srbije

Međunarodni aspekt očuvanja biodiverziteta

Priroda ne poznaje administrativne granice, pa je tako pristup zaštiti prirode na međunarodnom nivou od ključnog značaja. Evropska unija očuvanje biljnih i životinjskih vrsta, prirodnih staništa i područja u zemljama članicama temelji na dve direktive: Direktiva o pticama i Direktiva o staništima.

Svaka od zemalja članica dužna je da implementira odredbe ovih Direktiva u nacionalno zakonodavstvo. Time one preuzimaju obavezu primene odgovarajućih mera za očuvanje vrsta i staništa, kao i proglašenja zaštićenih područja na svojoj teritoriji koja ulaze u sastav mreže Natura 2000.

Očuvanje biodiverziteta i zaštita prirode se u EU u značajnoj meri temelje na naučnim podacima o stanju prirodnih populacija sa terena, na osnovu kojih se blagovremeno mogu uočiti negativni trendovi koji vode ka degradaciji staništa, nestanku vrsta i eroziji bioloških interakcija. Priprema i proglašenje Natura 2000 područja bazira se na naučnim podacima. U slučaju novih članica, značajan deo ovog procesa mora biti završen do momenta pristupanja.