Vrsta

Latinski naziv

Dysphania ambrosioides (L.) Mosyakin & Clements

Srpski naziv

Samirao, pepeljuga mirišljava, prudnik meksikanski


Opis vrste

Jednogodišnja zeljasta biljka, visine do 100-120 cm, prijatnog mirisa. Stablo je uspravno , pokriveno kratkim dlakama i granato. Listovi su celi, donji sa drškom, gornji sedeći, izduženo kopljasti do linearni, krupno nazubljeni. Cvetovi su dvopolni ili samo ženski, zelene boje, sakupljeni u male okruglaste cvasti koje su složene u izdužene klasolike cvasti. Plod je orašica. Cvetanje i oprašivanje: VI-IX; anemofilija (vetrom), proteroginija. Plodonošenje i rasejavanje: anemohorija (vetrom), endozoohorija (životinjama).
Slične vrste: biljka najviše svojim izgledom podseća na takođe adventivnu vrstu pepeljuge Dysphania (Chenopodium) schraderiana i domaću korovsku vrstu Dysphania (Chenopodium) botrys, od kojih je razdvaja znatno plića nazubljenost listova, kao i znatno gušće cvasti. Međutim, na području Vojvodine, često se dešava da i kod samirao-a listovi budu znatno dublje usečeni.
Poreklom je iz severne (SAD) i srednje Amerike (tropski delovi), a autohtoni areal čini i Južna Amerika, sa severnim tropskim predelima (delimično i u umerenom pojasu). Prvi Evropski podatak za ovu vrstu potiče iz 1623. godine, kada je zabeležena kod Bazela kao baštenska biljka. U srednjoj Evropi ova se biljka smatra ergasiofitom. Takođe se uspešno proširila i na ostale kontinente (smatra se i da je na području Afrike bila poznata i pre otkrića Amerike), te je danas više-manje kosmopolitskog rasprostranjenja. Preferira ruderalna mesta i zapuštene terene, oko ljudskih naseobina (seoske građevine i odlagališta šuta, korovske zajednice skorije napuštenih bašta, urbane i suburbane industrijske i komercijalne lokacije koje se još uvek aktivno koriste). Na području Panonske nizije, ova vrsta je gajena kao ukrasna i biljka pogodna za pripremanje toplih napitaka (čaja) zbog svoje aromatičnosti. Iz bašta u kojima se uzgajala se lako proširila na otvorena staništa. Na području Vojvodine, danas zasigurno postoji formirana populacija ove biljke, iako se prema podacima o rasprostranjenju ona lokalizovano javlja. Razlog tome leži u uopšte slabo istraženoj segetalnoj i urbanoj flori po naseljima, kao i zbog generalne sličnosti sa nekim od autohtonih vrsta iz porodice pepeljuga. U Srbiji česta, smatra se da je mnogo više zastupljena nego što to pokazuju podaci iz literature i herbarskih kolekcija.

Stari naziv: Chenopodium ambrosioides L.
Autor: Goran Anačkov




Status zaštite vrste

Mestimično invazivna vrsta


Rasprostranjenje

Kult. i podivlj. (Rasprostranjen)

Podaci o nalazima u Srbiji



Stranicu održava(ju)

Dragiša Savić, Jožef Dožai, Tomica Mišljenović